jueves, 4 de agosto de 2011

Cuando uno se enamora las cuadrillas
del tiempo hacen escala en el olvido
la desdicha se llena de milagros
el miedo se convierte en osadía
y la muerte no sale de su cueva
enamorarse es un presagio gratis
una ventana abierta al árbol nuevo
una proeza de los sentimientos
una bonanza casi insoportable
y un ejercicio contra el infortunio.

Por el contrario desenamorarse
es ver el cuerpo como es y no
como la otra mirada lo inventaba
es regresar más pobre al viejo enigma
y dar con la tristeza en el espejo.

lunes, 4 de abril de 2011

LOITA POLA TERRA CULTIVABLE



Todo ser humano debería ter dereito de acceder a unha serie de alimentos que garantiran a súa saúde, pero o alimento é un ben que en certos rincóns do noso planeta escasea.

Grandes inversores como poden ser China, Arabia Saudí ou Corea do Sur, invirten o seu capital en hectáreas cultivables  situadas no denominado Terceiro mundo, para garantir a súa propia alimentación. Ditos terreos son atractivos polo seu clima e pola productividade do terreo.

Mil millóns de persoas no mundo pasan fame, é algo totalmente inadmisible xa que as
producións de trigo e arroz que se recollen servirían para alimentar a toda a población, pero estos alimentos marchanse do lugar de cultivo os paises desenvolvidos, deixando as persoas do tereiro mundo desprovistas de alimento e causandolles así malnutrición.

Grazas o modelo económico liberal esta práctica consolidouse, pero supuxo un problema de adaptación en certas rexións como pode ser o continente africano, onde por mor da adaptación a este sistema sufriron hambrunas e revoleas sociais, como a de México no ano 2008.

É triste que as veces teñamos que pensar en temas coma este só de vez en cando, só cando no telexornal ou noutro medio se nos mostra esta dura realidade, como nos paises desenvolvidos miles de persoas padecen de obesidade mentres que en certas áreas do mundo miles de persoas morren por non ter nada que levarse a boca. Non vale de nada que nos incomoden certas imaxes onde se nos mostra a nenos esqueléticos e nos sintamos culpables por non poder axudalos, hai que dar un paso máis cara adiante, para erradicar esta situación, pero vexo moi difícil, xa que o único que buscan certos paises que ofrecen "caridade" internacional é a explotación dos recursos de certos paises para sacar o máximo beneficio.